آموزش مهارت‏ های زندگی، موقعیتی را فراهم می‏کند تا در شرایط متفاوت رفتار اجتماعی مطلوب را بیاموزند. تعامل مناسب او با دیگران، خود به خود به ‏وجود نمی‏ آید بلکه باید آموزش ببیند که با هر فردی چگونه ارتباط برقرار کند تا دچار تنش و استرس نگردد.

آموزش مهارتهاي زندگي به افراد كمك ميكند تا بتوانند با خود، ديگران و محيط اطراف سازگار شوند و با مشكلات و چالشهاي زندگي به نحو مؤثري مقابله كنند. يكي از اين مهارتها، خودآگاهي است.
 

مهارت خودآگاهی

تعريف خودآگاهي:
خودآگاهی یعنی فرد بتواند ویژگی‏های مثبت و منفی، خواسته‏ ها، باورها، ارزش‏ها و احساسات خود را بشناسد. هرچه فرد شناخت بهتری از خود و خصوصیاتش داشته باشد، اعتماد به نفس بالاتری خواهد داشت، بهتر می‏تواند استعدادهایش را شکوفا کند و در زندگی به موفقیت بیشتری دست می‏یابد. اگر بتوانیم فرزندمان را در رسیدن به خودآگاهی یاری  کنیم، خواهیم توانست گام مهمی را در جهت شکوفایی استعدادهایش برداریم.
 
 

خودآگاهی توانایی شناخت خود و آگاهی از خصوصیات، نقاط ضعف و قدرت، خواسته ها، ترس ها و انزجارهاست
برای اکثر ما توصیف ویژگیهای اخلاقی و رفتاری خود برای دیگران کار سخت و دشواری میباشد و فقط در مورد ویژگیهای کلی و عمومی خود صحبت می کنیم و از ویژگیهای شخصیتی و رفتاری خود اطلاعات کافی و مناسبی نداریم. رشد خودآگاهی معمولا پیش شرط و شرط ضروری روابط اجتماعی و روابط بین فردی موثر و همدلانه است.
 

 

 

اكثر ما ميتوانيم درباره ويژگيهاي كلي و عمومي خود مانند سن، جنس، تحصيلات، وضعيت شغلي و... صحبت كنيم. اما اگر بخواهيم به توصيف ويژگيهاي اخلاقي و رفتاري خود براي ديگران بپردازيم، كاري دشوار ميباشد. هرچه فرد شناخت بهتري از خود و خصوصياتش داشته باشد، اعتماد به نفس بالاتري خواهد داشت، بهتر ميتواند استعدادهايش را شكوفا كند و در زندگي به موفقيت بيشتري دست مييابد.
اگر بتوانيم با بهره گيري از آموزشدهندگان كارامد، فرزندمان را در رسيدن به خودآگاهي ياري كنيم، خواهيم توانست گام مهمي را در جهت شكوفايي استعدادهايش برداريم. چراكه وقتي فرد نقاط مثبت و منفي اش را بشناسد، ميتواند نقاط مثبت را تقويت و نقاط منفي را اصلاح كند. مثلاً وقتي او بداند لجباز يا ترسو است، ميتواند با كمك مربي آگاه، اين ويژگيها را اصلاح كند.
 

خودآگاهي به فرزندمان كمك ميكند:

ضمن شناخت خود، درك بهتري از ديگران و روابطش داشته باشد ومشكلات كمتري را در روابط بين فردي تجربه كند.
از نيازهايش آگاهي يابد و ياد بگيرد كه از مسيرهاي سالم نيازهايش را ارضا نمايد.
در زندگي خود اهداف درست و واقعي را تعقيب نمايد و از دنبال كردن اهداف غيرواقعي، تخيلي و كمالگرايانه پرهيز كند؛ چراكه اهداف غيرواقعي باعث ناكامي و به تبع آن خشم و نااميدي ميگردد.
 

انواع خودآگاهي

1.خودآگاهي جسماني: يعني فرد ويژگي هاي جسماني و ظاهري خود را به خوبي ميشناسد.
2.خودآگاهي رفتاري: يعني فرد نسبت به خصوصيات اخلاقي، رفتاري و تواناييهايش آگاهي دارد.
3.خودآگاهي هيجاني: يعني فرد هيجانات و احساسات مثبت و منفي خود را شناسايي كرده است.

در پايان بايد گفت خودآگاهي سبب ارزشمندي فرد ميشود و درك و شناخت كسب شده منجربه رضايت فرد از زندگي اش خواهد شد.
 

منابع:

1.مقاله اثربخشي آموزش مهارتهاي خودآگاهي و ابراز وجود، بر سازگاري و عزت نفس مادران كودكان كمتوان ذهني. فصلنامه علمي دانشكده پرستاري دانشگاه علوم پزشكي .52-43 : بيرجند. 1392 .جلد 10 ، شماره 1
2.اثربخشي مهارتهاي خودآگاهي بر انگيزش پيشرفت تحصيلي و پرخاشگري دانشآموزان. فصلنامه مركز مطالعات و توسعهي آموزش علوم پزشكي، سال پنجم، شماره ي 1، بهار 93
3.پيش بيني ابعاد خودآگاهي برمبناي رگه هاي شخصيت دانشآموزان تيزهوش. روانشناسي تحولي: روانشناسان ايراني، سال دهم، .93 ، شماره 40