آموزش مهارت‏ های زندگی، موقعیتی را فراهم می‏کند تا در شرایط متفاوت رفتار اجتماعی مطلوب را بیاموزند. تعامل مناسب او با دیگران، خود به خود به ‏وجود نمی‏ آید بلکه باید آموزش ببیند که با هر فردی چگونه ارتباط برقرار کند تا دچار تنش و استرس نگردد.


مهارت سوم: ارتباط بین فردی
 
تعریف ارتباط بین فردی
مهارتی است که موجب می‏شود ضمن تقویت روحیه‏ی مشارکت، اعتماد و همکاری با دیگران، بتوانیم مرزهای روابط بین خود و کسانی که دوستشان داریم را تشخیص داده و در جهت ایجاد روابط صمیمانه قدم برداریم و از سویی دیگر، هرچه زودتر به دوستی‏ های نامناسب و ناسالم خود خاتمه دهیم، قبل از آن‏که آسیب جدی به ما وارد کنند.

 
انواع رابطه بین فردی
رابطه بین فردی شامل ارتباط کلامی و ارتباط غیرکلامی است.
 
ارتباط کلامی: گفته‏ ها و صحبت‏ هایی که افراد در روابط خود با دیگران بیان می‏کنند.
ارتباط کلامی شامل:1. صحبت کردن 2. گوش دادن می‏شود.
 
ارتباط غیرکلامی: بخش عمده‏ای از پیام‏ هایی که ما به دیگران منتقل می‏سازیم برخاسته از رابطه‏ ی غیرکلامی است، که به آن زبان بدن گفته می‏شود. زبان بدن، شامل حرکات اعضای بدن، ژست‏ ها و ظاهر ماست.
مواردی مانند طرز نشستن، حرف زدن، نگاه کردن، راه رفتن، ایستادن، ظاهر، پوشش و... جزء ارتباط غیرکلامی است که هرکدام می‏تواند معنایی داشته باشد.
برای مثال ممکن است زمانی ما یک نفر را با حرف خود تأیید کنیم، اما با حالت چهره خود به او می‏ فهمانیم که حرفش را قبول نداریم و یا از او خوشمان نمی‏آید.
 

با آموزش مهارت ارتباط بین‏فردی، فرزندتان یاد می‏گیرد که:
1. در برقراری ارتباط به سن و شخصیت افراد توجه کند. مثلاً نحوه ارتباط با کودک، نوجوان و بزرگسال متفاوت از یکدیگر می‏باشد.
2. برای داشتن رابطه مناسب، از پرگویی اجتناب کند.
3. در صحبت‏ هایش به تحقیر و توهین دیگری نپردازد.
4. درصورتی که دیگری نظر مخالف با او دارد، ابتدا با دقت به حرف‏هایش گوش دهد و بعد از اینکه صحبت‏ هایش تمام شد، پاسخ بدهد. بنابراین یاد می‏گیرد که عجل ه‏ای در جواب دادن نداشته باشد.
5. افراد خانواده خود و دیگران را با صفت‏ های زیبا صدا بزند. مثل مامان عزیزم، خواهر گلم.
6. قدردان زحمت‏ های اعضای خانواده و دیگران باشد و آن را ابراز کند.
مسلماً زمانی که فرزندمان اصول صحیح برقراری ارتباط بین فردی را می‏ آموزد، آنگاه می‏توان انتظار داشت که او تعامل صحیحی با دیگری برقرار کند و از کشمکش ‏ها و تنش‏ ها در ارتباطاتش کاسته شود.
 

آموزش دهندگان نکات زیر را به فرزندانمان می‏ آموزند تا آنها در برقراری ارتباط مؤثر موفق شوند:
 در ارتباط کلامی که با صحبت کردن برقرار می‏ شود، سعی کنند شمرده و واضح و بدون ابهام صحبت نمایند.
 در ارتباط خود با دیگران از حرکات دست به صورت سنجیده و به ‏جا استفاده کنند تا مانع ارتباط روان نشود.
 در مکالمه با دیگران گوش دادن فعال را تمرین کنند و عبارات مورد استفاده دیگران را برای نشان دادن درکشان از منظور آن‏ها بازگو نمایند.
 خواسته ‏ی خودشان را برای مخاطب به گونه ‏ای بیان کنند که برای او معنا و مفهوم داشته باشد.
 فهرستی از عباراتی که دوست دارند دیگران درباره خودشان بکار ببرند، تهیه کرده و سعی کنند خودشان هم در گفت ‏وگو با دیگران از آن عبارات استفاده کنند.
 با طرح سؤالات و ارائه پیشنهاد، افراد مورد علاقه خود را به صحبت کردن دعوت نمایند.
در پایان باید گفت که آموزش این مهارت در قالب کارهای گروهی و با استفاده از ابزارهایی چون نمایش، داستان و ... دانش ‏آموزان را برای ایجاد و ادامه‏ی روابط توانمند ساخته و اعتماد به نفس آنان بالا می‏برد.



منابع:
1.روابط بین فردی، به ‏نقل ‏از سایت moshavereh.kiau.ac.ir
2.جزوه مهارت‏ های ده‏گانه زندگی، تهیه شده توسط رحمان مهدی نژاد.
3. به نقل از www.oflifeskills.blogfa.com
4. مهارت‏ های ده گانه زندگی، به نقل از سایتwww.fekreno.org
5. مهارت‏ های ده‏گانه زندگی، تهیه شده توسط رحمان مهدی‏نژاد.